تبليغاتX
امید کهنه

دو روز مانده به پایان جهان

دو روز مانده به پایان جهان، تازه فهمید كه هیچ زندگی نكرده است. تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود. پریشان شد و آشفته و عصبانی، نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد .

داد زد و بد و بیراه گفت. خدا سکوت کرد. جیغ کشید و جار و جنجال به راه انداخت. خدا سکوت کرد. آسمان و زمین را به هم ریخت. خدا سکوت کرد. به پرو پای فرشته ها و انسان پیچید. خدا سکوت کرد. کفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد. خدا سکوتش را شکست و گفت: "عزیزم اما یک روز دیگر هم رفت تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی."

تنها یک روز دیگر باقی است. بیا و حداقل این یک روز را زندگی کن. لابه لای هق هقش گفت: اما با یک روز؟ چه کار می توان کرد؟ خدا گفت: آنکس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد، هزارسال هم بکارش نمی آید.

و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت: حالا برو و زندگی کن. او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گوی دستانش می درخشید. اما می ترسید حرکت کند، می ترسید راه برود، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد. قدری ایستاد. بعد با خودش گفت: وقتی فردایی ندارم، نگه داشتن این یک روز چه فایده ایی دارد؟

بگذار این مشت زندگی را مصرف کنم. آنوقت شروع به دویدن کرد. زندگی را به سرو رویش پاشید. زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد که دید می تواند تا ته دنیا برود. می تواند بال بزند. او در آن یک روز، آسمان خراشی بنا نکرد، زمینی را مالک نشد، مقامی هم بدست نیاورد، اما در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید، روی چمن خوابید، کفش دوزکی را تماشا کرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آن ها که او را نمی شناختند سلام کرد و برای آنها که دوستش نداشتند و بقولی چشم دیدن او را نداشتند از ته دل دعا کرد.

او در همان یک روز با دنیا و هر آنچه در آن است آشتی کرد و خندید و سبک شد. لذت برد و شرمسار شد و بخشید و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد او در همان یک روز زندگی کرد و فرشته ها در تقویم خدا نوشتند : "امروز او درگذشت، کسی که هزار سال زیسته بود!"

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم اسفند 1387ساعت 16:21  توسط مریم | 

 

Motherhood Love

مهر مادری

 

My mom only had one eye. I hated her... she was such an embarrassment

مادر من فقط یك چشم داشت. من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود

 

She cooked for students & teachers to support the family

اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت

 

There was this one day during elementary school where my mom came to say hello to me

یك روز اون اومده بود دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره

 

I was so embarrassed. How could she do this to me

خیلی خجالت كشیدم. آخه اون چطور تونست این كار رو بامن بكنه ؟

 

I ignored her, threw her a hateful look and ran out

به روی خودم نیاوردم، فقط با تنفر بهش یه نگاه كردم و فورا از اونجا دور شدم

 

The next day at school one of my classmates said, EEEE, your mom only has one eye

روز بعد یكی از همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت، هووو، مامان تو فقط یك چشم داره!

 

I wanted to bury myself. I also wanted my mom to just disappear

فقط دلم میخواست یك جوری خودم رو گم و گور كنم.

كاش زمین دهن وا میكرد و منو ، كاش مادرم یه جوری گم و گور میشد

 

So I confronted her that day and said

If you're only gonna make me a laughing stock, why don't you just die

روز بعد بهش گفتم، اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال كنی چرا نمی میری ؟!!!

 

My mom did not respond

اون هیچ جوابی نداد....

 

I didn't even stop to think for a second about what I had said, because I was full of anger

حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم، چون خیلی عصبانی بودم.

 

I was oblivious to her feelings

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت

 

I wanted out of that house, and have nothing to do with her

دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با اون نداشته باشم

 

So I studied real hard, got a chance to go to Singapore to study

سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم

 

Then, I got married, I bought a house of my own, I had kids of my own

اونجا ازدواج كردم، واسه خودم خونه خریدم، زن و بچه و زندگی

 

I was happy with my life, my kids and the comforts

از زندگی، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

 

Then one day, my mother came to visit me

تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من

 

She hadn't seen me in years and she didn't even meet her grandchildren

اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه هاشو

 

When she stood by the door, my children laughed at her

 and I yelled at her for coming over uninvited

وقتی ایستاده بود دم در، بچه ها به اون خندیدند

و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بیاد اینجا اونم بی خبر

 

I screamed at her, How dare you come to my house and scare my children

GET OUT OF HERE! NOW

سرش داد زدم، چطور جرات كردی بیای به خونه من و بچه ها رو بترسونی؟!

گم شو از اینجا! همین حالا

 

And to this, my mother quietly answered, Oh, I'm so sorry.

I may have gotten the wrong address, and she disappeared out of sight

اون به آرامی جواب داد، اوه خیلی معذرت میخوام.

مثل اینكه آدرس رو عوضی اومدم، و بعد فورا رفت و از نظر ناپدید شد

 

One day, a letter regarding a school reunion came to my house in Singapore

یك روز، یك دعوت نامه اومد در خونه من در سنگاپور

برای شركت در جشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه

 

So I lied to my wife that I was going on a business trip

ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم

 

After the reunion, I went to the old shack just out of curiosity

بعد از مراسم، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون البته فقط از روی كنجكاوی

 

My neighbors said that she is died

همسایه ها گفتن كه اون مرده

 

I did not shed a single tear

ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم

 

They handed me a letter that she had wanted me to have

اونا یك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه به من بدن

 

My dearest son, I think of you all the time

 I'm sorry that I came to Singapore and scared your children

ای عزیزترین پسر من، من همیشه به فكر تو بوده ام.

منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم

 

I was so glad when I heard you were coming for the reunion

خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میای اینجا

 

But I may not be able to even get out of bed to see you

ولی من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بیام تو رو ببینم

 

I'm sorry that I was a constant embarrassment to you when you were growing up

وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم

 

You see ... when you were very little, you got into an accident, and lost your eye

آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی، تو یه تصادف، یك چشمت رو از دست دادی

 

As a mother, I couldn't stand watching you having to grow up with one eye

به عنوان یك مادر، نمی تونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم

 

So I gave you mine

بنابراین چشم خودم رو دادم به تو

 

I was so proud of my son who was seeing a whole new world for me in my place with that eye

برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور كامل ببینه

 

With my love to you

با همه عشق و علاقه من به تو

 

Your's Mother

مادرت

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم بهمن 1387ساعت 10:22  توسط مریم | 

می نویسم ،

می نویسم از بغضی که اگه بترکه تو هر قطره ش یه حکایته،

اولیش دلتنگی از اون به بعدش بد اقبالی و غربته و غمه ...

گفتی بگو یا علی و برو جلو،

خودت گفتی هر قدمی که بر میداری برگردو ردپای من رو ببین ،

آره مهربون ! گفتی من مرهم دل شکستتم ،

حالا من شکستم!

 بیا بزرگ ، بیا قادر، بیا رب العالمین

این گوشه یه غریب میخواد از غربتش برای سلطان غربا بگه ،

چی کشیدی خدای قشنگم با این همه تنهایی و بی اعتنایی ،

میخوام از غصه هام بگم اما بی وفایی هام ،سرکشی هام یه نقاب رو دلم زده،

برش دار ،بذار عقده دل وا کنم ،بذار با هم دعوا کنیم شاید! شاید تو حرفام یه کلمه دلت رو سوزوند و دست رحمت و نوازشت رو چتر رو سرم کردی،

بگم الهی العفو ؟

باشه میگم،تا جایی که یاریم کنی میگم: الهی العفو الهی العفو...

نمیخوای بگی غفرت.........

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم بهمن 1387ساعت 16:2  توسط مریم |